Ադրբեջանի քաղաքացիները չեն մասնակցել Մոսկվայի ՙՄետրոպոլ՚ կազինոյում տեղի ունեցած փոխհրաձգությանը: Այդ մասին ԱՊԱ գործակալությանը հաղորդել է Ադրբեջանցիների համառուսաստանյան կոնգրեսի Մոսկվայի տարածաշրջանային կազմակերպության նախագահ Իլգար Հաջիևը:
Աղբյուրի համաձայն, Տվերյան միջշրջանային դատախազությունում, որտեղ փաստի առնչությամբ հարուցվել է քրեական գործ, հաղորդել են, որ տեղեկություններ չունեն միջադեպին ադրբեջանցիների մասնակցության վերաբերյալ: Ինչպես ավելի վաղ հաղորդվել էր, Մոսկվայի ՙՄետրոպոլ՚ հյուրանոցում անցած գիշեր տեղի ունեցած փոխհրաձգության ժամանակ վիրավորվել է Հայաստանի խորհրդարանի պատգամավոր, ՙԳրեյթ Վելլի՚ ընկերության նախագահ Տիգրան Արզաքանցյանը: Նախնական տեղեկությունների համաձայն, ընդհարում է տեղի ունեցել Կովկասի երկրների քաղաքացիների միևջև:

Համաձայնեք, որ Ադրբեջանցիները լրիվ ցնդել են, ախր ձեզ ով էր կասկածում, որ դուք ինչ որ բան եք ասում, կամ Ադրբեջանցիների համառուսաստանյան կոնգրեսի Մոսկվայի տարածաշրջանային կազմակերպության նախագահ Իլգար Հաջիևը ինչ գիտի կապ ունեք թե չէ: Տեսնես մենք էլ ենք իրենց կարծիքով էսքան զվարճալի:

По информации "Интерфакса", Коваленко заявил следующее: "Вас, грузин, здесь проживает всего три миллиона человек, вы стали реликтовым и вымирающим народом. Россия сможет переварить демографические трудности, но вы, грузины, не справитесь с этой проблемой, вы исчезнете".

В посольстве признали, что "фраза была произнесена", однако, как утверждают в диппредставительстве, ее "неправильно интерпретировали и вырвали из контекста". По словам пресс-атташе, посол имел в виду, что "смертность в Грузии превышает рождаемость". Отметим, что сотрудница посольства не привела конкретных выражений, которые использовал на упомянутой конференции Вячеслав Коваленко.

Недовольство высказываниями посла уже выразил лидер парламентского большинства республики Георгий Бокерия. "Считаю, что заявления подобного рода для дипломата крайне некорректны, тем более со стороны государства, которое проявляет к Грузии агрессию", - сказал депутат.

DPA լրատվական գործակալությունը հաղորդում է Բոսնիայում տեղի ունեցած դրամայի մասին՝ կապված ինտերնետային ծանոթության հետ:
Զենիցա ավանի երկու բնակիչներ ծանոթացել են ինտերնետային զրույցների կայքէջում: Նրանք միմյանց գիտեին nickname-ով՝ համակարգչային ծածկանուններով, տղամարդը՝ «Պրինց Ռադոստի»՝ («Ուրախության արքայազն»), կինը՝ «Սլատկիցա» («Քաղցրիկ»):
Ինտերնետային շփումն աստիճանաբար վերաճել է լուրջ զգացմունքի: Նրանք խոստովանել են, որ ամուսնացած են, որ ձանձրացել են ամուսնական կյանքից, որ ամուսինները լավ, բայց եւ անհետաքրքիր մարդիկ են, եւ շատ են ափսոսում, որ ժամանակին չեն հանդիպել:
«Ես նորից սիրահարվել էի, դա մի աննկարագրելի բան էր, մտածում էի` վերջապես գտա նրան, ով ինձ հասկանում է, ով գտնվում է նույն վիճակում», - ասել է «Սլատկիցան»:
Ինտերնետային սիրավեպը տեւել է մի քանի ամիս: Նրանք սկսել են մտածել, թե արդեն եկել է հարաբերությունները հստակեցնելու եւ ինչ-որ կոնկրետ քայլ անելու ժամանակը:
«Սլատկիցան» եւ «Պրինց Ռադոստին» պայմանավորվել են հանդիպել, եւ Զենիցայի փողոցներից մեկում հանդիպել են ... ամուսինները՝ «Սլատկիցան»` 27-ամյա Սանան Կարիցը եւ «Պրինց Ռադոստին»՝ 32-ամյա Ադնան Կարիցը:
«Առ այս պահը չեմ հավատում, որ «Սլատկիցան»՝ ինձ այդքան քնքույշ խոսքեր ասած աղջիկը, որն ինձ այդքան լավ էր հասկանում, իրականում իմ կինն է, որն ինձ երբեք այդպիսի գեղեցիկ խոսքեր չի ասել», - խոստովանել է Ադնանը:
Բացահայտման արդյունքում Սանան եւ Ադնանը որոշել են բաժանվել: Հիմա այն կայքէջում, որտեղ «հանդիպել» եւ սիրահարվել են «Սլատկիցան» ու «Պրինց Ռադոստին», լուրջ քննարկումներ են՝ մարդիկ հորդորում են նրանց չբաժանվել. չէ՞ որ նրանք սիրել եւ հասկացել են միմյանց, չէ՞ որ երջանիկ են եղել՝ թեկուզ վիրտուալ տարածքում:
Այս պատմությունից հետո, թերեւս, համակարգիչների վրա պետք է գրել. - «Ինտերնետի սխալ օգտագործումը վտանգավոր է եւ կարող է հանգեցնել ընտանեկան ողբերգության»:Ազատություն ռադիոկայան

ahousekeeperի ստեղծագործությունը: Ցավոք միայն լինքն եմ տեղադրում, լեզվի պատճառով: Ամեն ինչ միայն հայերեն, «ներող ըլլա կոլլեգա»:

ՀԳ. Ի դեպ «Մի վախեցիրում» մի շատ լավ արտահայտույուն էլ կա, երբ ակնհայտորեն իմանում է, որ պետք է գնալ զոհվելու, հերոսը հարցնում է, թե կարելի է տղաները տուն նամակ գրեն ու ստանում է պատասխան, թե հաղթանակից հետո նամակ կգրեք ասում է. «Երեւի Հունան Ավետիսյանին էլ են էդպես ասել»:

Հետխորհրդային տարածքում թե' տղամարդիկ և թե'  կանայք ամենից երկար ապրում են  Հայաստանում: Այս անսպասելի  տվյալը  հայտնվել է  կյանքի տևողության մասին`  ՄԱԿ-ի ամենամյա զեկույցում:

Դիտարկումները ցույց են տվել, որ նախկին Խորհրդային Միության տարածքում կյանքի ամենամեծ տևողությամբ աչքի է ընկնում Անդրկովկասը: Ընդ որում առաջին տեղում Հայաստանն է, որտեղ տղամարդկանց կյանքի միջին տևողությունը 68 է, կանանցը` 75: Վրաստանում տղամարդիկ միջինն ապրում են 67, իսկ կանայք` 74 տարի: Ադրբեջանն այս հարցում հարևաններ զ•ալիորեն զիջում է: Զեկույցի տվյալները բավական հիասթափեցնող են ռուսաստանցիների համար: Կյանքի միջին տևողության ցուցանիշներով Ռուսաստանը նախկին խորհրդային հանրապետությունների ցանկում հետ է նույնիսկ միջինասիական երկրներից:  Այնտեղ տղամարդիկ միջինն ապրում են մոտ 59, իսկ կանայք` 72 տարի: Համեմատության կար•ով նշենք, որ ռուսաստանցի տղամարդիկ ամերկացիներից քիչ են ապրում 16 տարի, իսկ կանայք` 9:  Ռուսաստանից ետ է մնում միայն Ղազախստանը: Այստեղ տղամարդկանց և կանանց կյանքի տևողությունը համապատասխանաբար  58 և  69 տարի է: Ուկրաինացիները միջինն ապրում են մոտ 60 տարի, իսկ ուկրաինուհիները` 72: Վիճակը մի փոքր ավելի լավ է Բելառուսում: Արական կեսի միջին կենսատևողությունը 63 տարի է, ի•ականինը` 74: Սակայն ետխորհրդային տարածքում արձանա•րված ցածր  ցուցանիշներն ամենևին էլ  բնորոշ չեն համաշխարհային միտումներին, որոնք վկայում են, որ կյանքի միջին տևողությունն ընդհանուր առմամբ աճում է: Վերջին 50 տարում այդ աճը կազմել է 15 տարի: Այսօր տղամարդիկ ապրում են միջինը 64, իսկ  կանայք` 68 տարի: Բայց սա չի վերաբերում Միացյալ Նահան•ներին և Հյուսիսային Եվրոպայի երկրներին, որտեղ մարդկանց •երակշիռ մասը հատում է 80 տարվա սահմանա•իծը և նույնիսկ ավելին: Մինչդեռ հետամնաց երկրներում, մասնավորաբար, Աֆրիկայում պատկերը ճիշտ հակառակն է: Մահացությունը անչափ բարձր է, որի պատճառը վարակիչ հիվանդություններն են, առաջին հերթին ՁԻԱՀ-ը: Սև մայրցամաքի միլիոնավոր բնակիչների համար  40 տարին բոլորելը պարզապես երջանկություն է:

Գիտութոյւնը հստակ բացատրություն ունի երկարակյացությանը: Միանշանակ է, մարդիկ երկար են ապրում երբ բարելավվում են կենսպայմանները, երբ կարողանում է ուշադրություն դարձնել ուտելիքի որակին, երբ որակյալ բուժօգություն է ստանում եւ այլն: Ու հաստատ այս ամենը մեզ մոտ գոնե առայժմ չկա: Նույն ահնասկաալի պատճառով մեզ մոտ ցածր է ծնելության մակարդակը: Ասում եմ անհասկանալի այն պատճառով, որ խիստ բարձր կենսամակարդակի դեպքում են միայն այսքան <խելացի> դառնում կանայք ու դադարում մեկից ավելի երեխա ունենալ:

Ինչ ուզում եք ասեք, միեւնույն է ես բան չեմ հասկանում:

Դե արի ու, խեղճ ընդդիմադիր, մի կատաղիր: Դե արի ու էս ժողովրդից բան հասկացիր:

English as working language

English was introduced to Singapore by the British in 1819, when the British established a port and later a colony on the island. English had been the administrative language of the colonial government, and when Singapore gained self-government in 1959 and independence in 1965, the local government decided to keep English as the working language. This is unlike other countries in Southeast Asia which readily adopted their indigenous languages as their national language after ending colonial rules.^[1]

The use of English as a common language serves to bridge the gap between the diverse ethnic groups in Singapore. The government of Singapore has actively promoted the use of English as a unifying language between the three major races in the country. As the global language for commerce, technology and science, the promotion of English also helps to expedite Singapore's development and integration into the global economy.^[2] English is the main language of instruction in Singapore's education system.

wikipediaի այս հոդվածը եւս մի կաթիլ է ավելացնում իմ այն համոզմանը որ արեւելքի տնտեսական <վագրերը> շատ բանի են հասել նախեւառաջ անգլերենի շնորհիվ: Տնտեսական գլոբալացման ժամանակներում առանց անգլերենի հեռու չես գնա: Այնպես որ ինչպես Վարդան Օսկանյանն է ասում ՄՈՒՅՍ տարվանից անգլերենը որպես պետական լեզու...