Ka ardyoq mi yerkri orinak vortegh hasarakutyun@ qaghcatz e bayc kpatz mnum e ayntegh hanun inch vor gaghapari yerb ayd nuyn gaghaparner@ asoghner@ aprum en shraylutyan mej? Ashkharhi migraciayi himnakan patjar@ mardu barekecutyunn e.

Qo nkaragratz 'azgaynakan' (chakertneri mej) scenar@ aravelaguyn depqum utopia e yev nvazaguyn depqum khabebayutyun. Cankacatz aydpisi ghaghaparakhosutyun datapartvatz e partutyan yete hangamanqner@ tuyl chen talis (ayd depqum da arkatzakhndrutyun e).

Yes LTP-i gaghaparakhosutyun@ hamarum em iratesakan. Ayn zurk che azgaynakanutyunic - yes ayn kkocheyi real-nationalist policy. Bolors el uzum enq Hayastan vor dzgvum e Baqvic minchev Trapizon minchev Kipros bayc da hima anhnar e. Petq e yeghatz@ pahpanel u zargacnel yev voch te yearzneri yetevic @nkatz yeghatzn el korcnel.

Այո, միանշանակ: Ավելի անկեղծ զրույցներում ասում են, որ քանի որ կա վտանք ՀՀ գոյության համար, ավելի լավ է հանձնել այդ փոքրը մեծի գոյության համար: Իհարկե եթե հաջողվի պահել Արցախը իրենք դեմ չեն:), բայց պատրաստ են նաեւ հանձնել:

Իսկ ԼՏՊ-ն եւ նրա թիմը քո կարծիքը, մեղմ ասած, չեն կիսում:)

ԼՏՊ-ի ձայների թիվը այդ իմաստով շատ կարեւոր ցուցանիշ կլինի: Թե քանի մարդ թքած ունի Արցախի հարցի վրա:

Isk ov asec te da @ntrutyunneric (options) mekn e? Voch voq yerbeq chi asel te petq e Arcakh@ handznel. Da mi qani qaghaqakan gortzichneri tkhatz qarozchakan nyut e vor sharunakabar mejtegh e bervum cekh netelu npatakov (qaghaqakanutyan mej cekh netel@ skzbunqoren @nduneli pahvatzq e).

Isk qaghaqaciner@ ayd qarozchakan nyuter@ lselis lav hishum en vor metz masamb HHSh-n er vor kazmakerpec yerkrapah inqnapashtpanakan ujer@, ir dzerq@ vercrec yerkri ghek@ orhasakan pahin yev resursnerov shat aveli harust tshnamun haghtec (pah kar vor im tzanot azatamartikner@ adrbejanakan zinvorneri sapogner eyin hagnum - chem uzum asel te inchpes eyin dranq dzerq berel).

Պիտի որակապես չհամաձայնվեմ:

Բայց առաջին հերթին առաջարկում եմ լսել ինչ է ասում Վազգեն Մանուկյանը հիմա: «Առաքելություն ունեցող ազգ» եվ նման արտահայտություններ, միայն դա են՝ արտահայտություններ, որոնք կարող են /բայց անպայման չէ/ օգտագործվեն բավականին վատ մարդկանց կողմից, գաղափարների պակաս ունեցող հասարակության ուղեղը լվալու համար: Վազգենը հիմա, երեւի թե տանսհինգ տարի ընդդիմություն լինելու հետեւանքով, շատ ավելի ռացիոնալ մտքեր է արտահայտում: Նրա ասածը մոտավորապես հետեւյալն է. եթե մենք ուզում ենք պահպանել Ղարաբաղը, ապա պետք է ձգտենք տնտեսական զարգացման, այնպես որ դրանով կարողանանք ադրբեջանական նավթահորերի դեմն առնել: Ընդ որում, ամենակարեւորը, Վազգեն Մանուկյանը հասկանում է, որ երկարաժամկետ տնտեսական վերելքն իրագործելի է միայն ժողովրդավարական ինստիտուտների առկայության պայմաններում:

Ես մի քանի անգամ տարբեր առիթներով ասել եմ, որ խոսել Քոչարյանի, Սերժի կամ ԼՏՊ-ի «գաղափարների» մասին ինձ համար աբսուրդ է: Եթե մարդ պատասխանատվություն ունի իր պետության 16 տարվա բեսպրեդելի, օրինազանցության ու թալանի մեջ, նրա գաղափարներների մասին խոսալը ծիծաղելի է: Քոչարյանն եկավ, ավելի ճիշտ նրան բերեցին, որպես Ղարաբաղի հերոս: Այստեղ այն տարբերակն է, որ մարդուն տալիս են դեր, նա էլ ստիպված է այն խաղալ, նույնիսկ շարունակել խաղալ որ երեսը չկորցնի: Քոչարյանը բերված էր խաղալ հերոսի դերը, որ կանգնում է թուրքամետ ԼՏՊի կողքին, վերջինիս երեսը փակելու համար: Սերժն էլ մտավ նույն խաղի մեջ, որովհետեւ իր կարիերայի ամենամեծ վերելքն ապրեց հենց Քոչարյանի ժամանակ:

Ինչեւէ, եթե հիմա խոսենք նրանց մասին ով այնուամենայնիվ գաղափարներ ունի: Այստեղ իմ կարծիքով շատ մեծ է Լեւոնի մեղքը, քանզի պատերազմի ժամանակ պարտվողական տրամադրությունը հասկանալի է, բայց այն որ նա պատերազմից հետո փորձում էր «լավով պրծնել» ոչ միայն իր վրա թանկ նստեց, այլ նաեւ ամբողջ երկրի: Քանզի հնարավորություն տվեց մարկանց մի ստվար զանգվածի միանալ կոնկրետ որոշակի «թշնամուն» ջարդելու գաղափարի շուրջ: Մնացած տաս /՞/ տարին մենք թուրքամետ ՀՀՇ-ականներ ենք սպանում, ազգովի:

Իրականում լիբերալը ոչ թե նա է, ով երկիրը ծախում է թուրքին, այլ նա, ով երկրի ներքին հարցերում գերադասում է ազատական արժեքներ: Կան բազմաթիվ օրինակներ՝ լիբերալ պետությունների, որոնք չեն ամաչում պատերազմի գնալ: Եվ կան օրինակներ ավտորիտար պետությունների, որոնց ղեկավարներն իրենց պետության սուվերենիտետը կտոր կտոր ծախում են: Հարցը միայն նրանում է, որ ԼՏՊ-ի շնորհիվ, նրանք, ովքեր իրականում դեմ են լիբերալ արժեքների հնարավորություն ունեն ոչ թե ասել «մենք ավտորիտար ռեժիմի կողմնակիցներ ենք» (ինչը էդքան էլ լավ չի հնչում) այլ ասել «մենք թուրքամետության դեմ ենք պայքարում»(իմիջայլոց Սերժը չի դիմանում գայթակղությանը, մեկ մեկ թռցնում է, հիշու՞մ եք նրա՝ բարեկեցությունը ավելի կարեւոր է քան իրավունքները):

Իրականում լիբերալների եւ ազգայնականների միջեւ կա գաղափարական միայն մեկ հակասություն: Ազգայնականը ենթադրում է ինչ որ տարբերություն է դնում ազգերի միջեւ (խոսքը գնում է երկրի ներքին հարցերի մասին), ինչը կարող է խնդիրների բերել: Բայց դե նույնիսկ ստեղ աբսուրդ է. որովհետեւ Սերժը եթերից պարծենում է, թե Եզդիները, հրեաները եւ այլոք նրան պաշտպանում են: Միանգամից ասեմ, վատ չի, լավ է, բայց դա լրիվ ուրիշ օպերաից է:

Нарек джан лав клини,ирок лав клини,просто нам подрасти надо еще немного и начать менять страну.